Senyer ver Deus, rei glorios, qui ab vos volgues hom unir, membre us dels vostres servidors qui per vos volen mort sofrir, e faits los ardits lausadors en vos honrar e obeir de lur poder, car vos ets plaent, douç desir de lur esper. Nada es novella frevos, e renovellen li desir dels Apostols, qui lausant vos anaven mort plaer sentir. E doncs, qui es verai ni bos, meta s’avant, e vaja dir lo gran poder de Deu, qui hom fe·s devenir en son saber. Remembrat ha frares Menors lo Salvador, qui volc vestir ab si lo sant religios, e han fait Miramar bastir al rei de Mallorca ’moros. Iran sarrains convertir per far plaer a Deu, qui a mort volc venir per nos haver. E doncs, que fan preicadors, pus amen tant en Deu fruir? Ni que fan abats ni priors, bisbes, prelats, qui enantir amen tant lurs possessios? Ni que fan reis, qui ab dormir e ab haver cuidon a parais tenir e Deus vezer? Menors e mijans e majors han plaer en mi escarnir, e amors, lagremes e plors e sospirs fan mon cors languir; e m’anima creix son joios remembrament, e son albir e son voler en Deus, qui·m fai tots jorns jausir en son dever. La dolça Verge vull servir de mon poder, car sai m’ha trames dolç desir e bo esper. Blanquerna, qui·m sabria dir on dei tenir vas vostra cel·la on desir sol Deus haver?
Signore vero Dio, re glorioso,
che voleste con voi unire l’uomo,
ricordatevi dei vostri servitori
che per voi vogliono soffrire la morte
e permettete agli arditi laudatori
di onorarvi e obbedirvi
come possono,
perché siete piacente, dolce desiderio
della loro attesa.
Non è una notizia minore,
e si rinnovino i desideri
degli Apostoli, che lodando voi
con piacere affrontavano la morte.
E dunque, chi è vero e buono,
si faccia avanti, e vada ad annunciare
il grande potere
di Dio, che l’uomo fece divenire
nel suo sapere.
Ha ricordato i frati minori
il Salvatore, lui che volle vestire
con sé la santa religione
e hanno fatto costruire Miramare
al re di Maiorca amoroso.
Faranno i saraceni convertire
per far piacere
a Dio, che volle venire a morte
per salvare noi.
E dunque, che fanno i predicatori,
che tanto amano in Dio fruire?
E che fanno abati e priori,
vescovi, prelati, che tanto amano
celebrare le loro possessioni?
E che fanno i re, che con il dormire
e con l'avere,
il paradiso credono di ottenere
e Dio vedere?
Minori, mediani e maggiori
hanno piacere nello schermirmi
e amori, lacrime e pianti
e sospiri fanno il mio cuore languire;
la mia anima accresce il suo gioioso
ricordo, e il suo pensiero
e il suo volere
in Dio, che mi fa tutti i giorni gioire
nel suo dovere.
La dolce Vergine voglio servire
del mio potere,
perché qui m’ha trasmesso il dolce desiderio
e la buona speranza.
Blanquerna, chi mi saprebbe dire
come devo dirigermi
verso il vostro trono, dove desidero
avere solo Dio?
Testo a fronte
| Senyer ver Deus, rei glorios, | Signore vero Dio, re glorioso, |
| qui ab vos volgues hom unir, | che voleste con voi unire l’uomo, |
| membre us dels vostres servidors | ricordatevi dei vostri servitori |
| qui per vos volen mort sofrir, | che per voi vogliono soffrire la morte |
| e faits los ardits lausadors | e permettete agli arditi laudatori |
| en vos honrar e obeir | onorarvi e obbedirvi |
| de lur poder, | come possono, |
| car vos ets plaent, douç desir | perché siete il piacente, dolce desiderio |
| de lur esper. | della loro attesa. |
| Nada es novella frevos, | Non è una notizia minore, |
| e renovellen li desir | e si rinnovino i desideri |
| dels Apostols, qui lausant vos | degli Apostoli, che lodando voi |
| anaven mort plaer sentir. | con piacere affrontavano la morte. |
| E doncs, qui es verai ni bos, | E dunque, chi è vero e buono, |
| meta s’avant, e vaja dir | si faccia avanti, e vada ad annunciare |
| lo gran poder | il grande potere |
| de Deu, qui hom fe·s devenir | di Dio, che l’uomo fece divenire |
| en son saber. | nel suo sapere. |
| Remembrat ha frares Menors | Ha ricordato i frati minori |
| lo Salvador, qui volc vestir | il Salvatore, lui che volle vestire |
| ab si lo sant religios, | con sé la santa religione |
| e han fait Miramar bastir | e hanno fatto costruire Miramare |
| al rei de Mallorca ’moros. | al re di Maiorca amoroso. |
| Iran sarrains convertir | Faranno i saraceni convertire |
| per far plaer | per far piacere |
| a Deu, qui a mort volc venir | a Dio, che volle venire a morte |
| per nos haver. | per salvare noi. |
| E doncs, que fan preicadors, | E dunque, che fanno i predicatori, |
| pus amen tant en Deu fruir? | che tanto amano in Dio fruire? |
| Ni que fan abats ni priors, | E che fanno abati e priori, |
| bisbes, prelats, qui enantir | vescovi, prelati, che tanto amano |
| amen tant lurs possessios? | celebrare le loro possessioni? |
| Ni que fan reis, qui ab dormir | E che fanno i re, che con il dormire |
| e ab haver | e con l’avere, |
| cuidon a parais tenir | il paradiso credono di ottenere |
| e Deus vezer? | e Dio vedere? |
| Menors e mijans e majors | Minori, mediani e maggiori |
| han plaer en mi escarnir, | hanno piacere nello schermirmi |
| e amors, lagremes e plors | e amori, lacrime e pianti |
| e sospirs fan mon cors languir; | e sospiri fanno il mio cuore languire; |
| e m’anima creix son joios | la mia anima accresce il suo gioioso |
| remembrament, e son albir | ricordo, e il suo pensiero |
| e son voler | e il suo volere |
| en Deus, qui·m fai tots jorns jausir | in Dio, che mi fa tutti i giorni gioire |
| en son dever. | nel suo dovere. |
| La dolça Verge vull servir | La dolce Vergine voglio servire |
| de mon poder, | del mio potere, |
| car sai m’ha trames dolç desir | perché qui m’ha trasmesso il dolce desiderio |
| e bo esper. | e la buona speranza. |
| Blanquerna, qui·m sabria dir | Blanquerna, chi mi saprebbe dire |
| on dei tenir | come devo dirigermi |
| vas vostra cel·la on desir | verso il vostro trono, dove desidero |
| sol Deus haver? | avere solo Dio? |
